×

Wiadomość

Dyrektywa w sprawie e-prywatności w UE

Portal używa cookies. Korzystając z naszej strony internetowej, zgadzasz się, że możemy umieszczać tego rodzaju pliki cookies na Twoim urządzeniu.

Odrzuciłeś pliki cookie. Ta decyzja może zostać odwrócona.

reklama w norwegii

Władza i polityka

W Norwegii panuje ustrój polityczny zwany monarchią konstytucyjną. Konstytucja Norwegii,czyli zasadnicza ustawa Królestwa Norwegii została uchwalona dnia 16 maja 1814 roku przez Norweskie Zgromadzenie Konstytucyjne a podpisana następnego dnia po uchwaleniu. Obowiązuje ona do dnia dzisiejszego, choć wcześniej była niejednokrotnie zmieniana.

Tworzący konstytucję zainspirowani zostali Deklaracją niepodległości Stanów Zjednoczonych a opierali się w dużej mierzena angielskim parlamentarno - gabinetowym systemie. Konstytucja oprócz wprowadzenia wolności praktyk religijnych, ustanowienia religią państwową Luteranizmu, wprowadzenia wolności słowai druku, zapewnienia możliwości korzystania z bogactw naturalnych, ustanowienia obowiązkowej służby wojskowej, zakładała także, że władzą ustawodawczą jest jednoizbowy parlament o nazwie Storing. Wchodzący w jego skład posłowie tworzą dwie grupy: Lagting i Odelsting. Zadaniemwładzy ustawodawczej jest m.in. uchwalanie budżetu, opłat, ceł, podatków, uchwalanie ustaw i akceptowanie traktatów i umów zawartych przez króla. Konstytucja Norwegii ustanawia równieżwładzę wykonawczą: króla, który odpowiada jedynie przed Radą Państwa, jednak wszystkiejego decyzje wymagają podpisania przez Premiera. Urząd króla jest dziedziczny w linii prostej z pierwszeństwem mężczyzn, którzy ukończyli 18 rok życia. Władzą wykonawczą jest również Rada Państwa, która składa się z premiera i 7 członków wybieranych przez króla, który może ich również odwołać po zasięgnięciu opinii Rady Państwa. Trzecią władzą w Norwegii jest władza sądowa, którą sprawują niezależne sądy. Trybunał Królestwa sprawuje urząd pierwszej i ostatniej instancji sądu w sprawach członków Rady Państwa, członków Storingu, lub najwyższego Sądu za przestępstwa, popełnione przez nich podczas sprawowania ich funkcji. Sąd Najwyższy orzeka sprawy ostatecznie, bez możliwości apelacji, gdyż jest to organ ostatniej instancji, a w jego skład wchodzi Przewodniczący i 4 członków. Sędzią tego sądu można zostać po ukończeniu 30 roku życia.

Comments powered by CComment